Çocukluğum dün gibi aklımdadır ve onu bugün bile yaşarım. Hayatta yarım kalan her şey bitmemiş demektir. Bu yüzden yarım kalmış yayla sevdamı asla bitirecek değilim. Gözümü YAYLADA KIŞ MANZARALARI galerisine bakmaktan alıkoyamadım. En az acıyı versin diye en hızlı geçişimi yaptım resimlerin üzerinden. Yine de yüreğim doldu, gözlerim buğulandı, bir şeyler boğazımda düğümlendi. Ofiste arkadaşlarıma gülmeye çalışırken, içimde fırtınalar koptu. Yok asla! Kendimi bu yazıyı yazmaktan alıkoyacak değilim. Ben değerlerimden uzaklaşmak için değil, değerlerimle yaşamak için o YAYLANIN ÇOCUĞU’yum. Biliyorum hayatta mutlu oluş tarzlarımız farklıdır hepimizin. Bu kimileri için iyi bir iştir, kimileri için iyi bir yaşam. Kimileri bir arabam olsun da varıp, AKINCI GRANINDAN AŞAĞI YUVARLAYAYIM, der. Kimileri zengin olmak ister, kimileri dağa çıkmak ister. İnsanoğlu işte. 

     Yayla bizim için hep bir mutluluk kaynağı olmuştur, hep huzur vermiştir bize… Gücüktene’ye doğru tırmanırken minibüsler ve Konaktan, Kasım oluğuna doğru çan, kelek sesleri birbirine karışmışsa, TAMAM İŞTE. BENİM İLACIM YAYLAYMIŞ, DEMEKTEN KENDİMİZİ ALAMAYIZ. Ah, yıldırım kayasına çıktığımızda derin derin alıp verdiğimiz nefesler, gözümüzün alabildiğince yeşillik ve berrak bir hava. İnekler bir başka yol alır, ALICI İNEĞE doğru. Sırtı kırmızıyla kınalanmış yayla kuzuları ilişir gözünüze. Yüzü tırlamış yayla çocuklarını görmeye durun. Yada ablasıyla koyun peşinde olan küçük bir çocuğu. O an ne yapacağınızı şaşırırsınız. Gülsek mi ağlasak mı bilemezsiniz. Maddi durumu iyi olmayan çocuklara rastlarsınız yollarda. İçiniz burkulur, sonra o çocuklarla GURUR DUYARSINIZ, ŞEHRİN ZÜPPELİĞİNİ KENDİLERİNDE BARINDIRMADIKLARI İÇİN. Canınızı isteseler verecek olursunuz. ‘A yanim sen ne edön ha burada’ demekten de kendinizi alamazsınız. 

     Sonra SARITAŞ’a geçerseniz sizi özleyenleri ve özlediklerinizi izler izler durursunuz. Bazen takılırsınız ne bir adım ileri, nede geri gidersiniz. Öylece bakakalırsınız. Sonra sarıtaş’a su bağlamaya geldiğiniz arkadaşlarınız gelir gözünüzün önüne. Şimdi kim bilir nerelerde dersiniz. Un ufağı gibi çoktan dağılmışsınızdır. Yolun kenarında bir EK PARÇASINA ilişir gözünüz yada ağaca yontularak yazılmış yıllar önce arkadaşınıza ait bir yazı, katranla yazılmış çok özlediğiniz ve yıllardır görmediğiniz bir arkadaşınızın ismi o ağacın dibindeki taşa yazılmış duruyordur. Delikanlılığı bir yana koymak zamanı gelmiştir artık. Siz farkında olmazsınız ama yaşlar çoktan doldurmuştur göz bebeklerinizi. Kendinizi daha fazla tutmazsınız. Vefasızlığınızı yıkarsınız göz yaşlarınızla. ŞİMDİ NERDESİN NERDE diye bağırmak istersiniz. Bir ara ormanlığa doğru koşturmak istersiniz, ne yapacağınızı şaşırırsınız o an. Sonra ormanların içinden hızar sesleri gelir. Eskiye ait ne varsa canlanır artık gözünüzde. Hayır DÖVÜŞ ALANINA VARAMAYACAĞIM. Bakamayacağım yıllarımı verdiğin kuran kursuna. Elim dizimde okuduğum talimler gelecek aklıma. Kulaklarımda çınlayacak ‘SÜBHANEKE ALLAHÜMME’lerim. Merekgözünden gelirken yolda MURAT HOCAYA TALİM VERECEĞİM. SONRA PAÇACILILAR İTİRAZ EDECEK. HOCAM O DÜN TEBBET deydi. Şimdi İZACA yı okuyor diye. Ben sana tenefüste sorarım POSTACININ MURAT. Hayatımın en tatlı intikam duygularını geçireceğim içimden. Abdestimi oluğuna bir türlü alışamadığım taş çanaktan alacağım. Caminin yıllanmış kapısına üstteki çividen aldığım anahtarı takmaya çalışırken, küçük bir kız çocuğu ‘abi ANAHTARI üç kere çevirmeden ve kapıyı kendine çekmeden açılmaz diyecek. TEBESSÜM EDECEĞİM. HAYATIMIN EN GÜZİDE ŞÜKÜR NAMAZINA DURACAĞIM SÖZ. CAMİDE GÖZÜME YILLAR ÖNCESİNDEN KALMA İSMİNİ UNUTTUĞUM VE HER GÜN BİRER TANE GETİRDİĞİM SOBA ODUNLARI TAKILACAK. Gaz lambasında okuduğum hatimlerim gelecek gözlerimin önüne, KURAN KURSUNDAN CÜZ SESİ YÜKSELİRKEN. 

     Sonra PAÇACI ARENA’da maça tutuşacağım. MURAT HOCA’nın yenene kadar uzattığı maçlar hatırlamadan çıkmam sahadan. HER ZAMAN MAÇIN ORTASINDA SAHAYA GİREN AŞAKÖY UŞAĞINI FİFAYA ŞİKAYET EDECEĞİM BU KEZ. ÇEVİK KUVVET OLMADAN DAHA DEPLASMANA ÇIKMAM. İÇ SAHASINDA PAÇACILILARI KORUSUN DİYE. UZUN SÜRE YAZLAK'I İÇ SAHA YAPMAK İÇİN DÜŞÜNDÜĞÜM ÇOCUKSU HAYALLERİMİN SAKARA YUVARLANMASINA FIRSAT VERMEM ARTIK.  Elinde değnekle mal kovmadan gelen gençleri ne de çok özlemiş GÖZLERİM. Bir gün içine gireceğim kabre bu sefer çok yakından bakacağım. Fatihalarla yıkayacağım tevbelerimi. 

     Gözlerim bir evin penceresinin camını aralayacak belki. Çok eskilerde orda bıraktığım bir hayal, gözüme ilişecek belki diye en ümitsiz bakışı, en çok istekle gerçekleştirecek, YİNE YOKSUN DİYECEĞİM...

     O MİS KOKULU YAYLA DÜKKANLARINA gireceğim. Siyah Japon Çekirdeği alacağım ince kabuklusundan. Yıllar önce bizden önceki ağabeylerin kurduğu TÖRNÜĞÜN İLK DEMOKRATİK HAREKETİ DÜZEN PARTİSİni hatırlayacağım. Duman sakardan çıkmadan ben paçacıdan çıkmalıyım. Çamannı suyuna varmadan el arabasına İKİ GÜGÜM TAKILMIŞ bir çocuk göreceğim. Sırtında GUFA SUYA giden iki genç kız yürüyecek yolda. Anlamsız bakışlarım olacak onlara. HİÇ OLMAMIŞ YAYLA AŞKLARIMI HATIRLAYACAĞIM. Ben boynurta varmadan duman yükselip doluya dönüşmüş olacak. Allah’a yalvaracağım beni buralardan ayırdığın masumluğuma geri döndürür müsün diye? Yağan doluyla yıka günahlarımı. Yağmur durulasın sonra. Çirse de asma beni. Şehirde yeterince kokuştum durdum zaten. Ve sakın MANDALLARA MAHKUM ETME BENİ. ÇAMURDA ÖZGÜR OLMAYI, MANDALDA TUTSAK OLMAYA TERCİH EDECEĞİM BU GÜN. OTOBANLARIN İLHAM ALDIĞI yol kenarındaki araba yollarım, yıkılmış çoktan. Dört tekerli izinden toprağa dönüşmüş yeşillikler dizlerime kadar çim olmuş. Yaşlı ninem çul dokumasının üstüne naylon çekmiş olsun. GORUların yağmurla yatmış otlarına inat ben dimdik duracağım. 

     İNEK ŞAHMANININ ALTINDAN GEÇERSEM KIZ OLMAKTAN KORKTUĞUM HURAFELERİM GELECEK AKLIMA. Sonra elime tükürüp, KAYBETTİĞİM İNEĞİMİ NEREDE BULACAĞIMA KARAR VERECEĞİM. TÜKRÜĞÜN FAZLASINI EN ÇOK GİTMEK İSTEDİĞİM YÖNE ÇERPİŞTİREREK, SÜRÜTMECE OYNADIĞIM DÜZ TAŞININ ALTINA YAYLA TOPUKLARI TOPLAYACAĞIM. ÇÜNKÜ DUMAN KALKMADAN ‘SARI KIZI, PORTAKAL’I MENEKŞE’Yİ BULACAĞIM YOK. CAGALI OLDUĞUMU UNUTMADIM TABİKİ. ELİME GEÇİRDİĞİM İLK GODİLE TAŞINI GEÇMİŞ ZAMANIN SEYRİNE FIRLATACAĞIM BANA YILLARIMI GERİ VER DİYE. Grana doğru inerken çürümeye yüz tutmuş bir takoz ilişecek gözüme. DÖRT TEKELLİDEN OLUŞAN FERRARİLERİMİN SESİ GELECEK YAZLAK DİKİNDEN. DİZ BAĞLARIMIN BU ANA KADAR ÇÖZÜLMEDİĞİNE ŞÜKÜR...

     NE OLUR SIRGANCIK GRANINDAN ARABA ÇIKMASIN BU GÜN. YOLLARA DİZİLMESİN ÇOCUKLAR. BENİ KAPILARDA YILLAR ÖNCE BIRAKTIKLARIM KARŞILAMASIN SAKIN.GIRIKLUK YOLUNA DÜŞMESİN ANNEM. ALT TOPAYA İNMEYE CESARETİM YOK. EĞER İNERSEM NE BENDEKİ BU HASRETİN GİDECEĞİ VAR, NE DE BU YAZININ BİTECEĞİ… 

     İŞTE BU YÜZDEN, SENİ EN FAZLA YAYLA KADAR SEVEBİLECEĞİM… 

     Dursun ÇAK