NASİP MESELESİ
Adamın biri her zaman "Allah Allah" diye zikreder, bu zikirden ağzı bal yemiş gibi tatlanırdı.
Bir gün şeytan gelip:
"Ne diye durmadan "Allah Allah" deyip duruyorsun? Bunca zamandır Allah demene karşılık bir kerecik olsun Allah (c.c.) 'Lebbeyk kulum ne istiyorsun?' dedi mi sana? Sende hiç utanma sıkılma yok mu? Daha ne kadar Allah deyip duracaksın?" dedi.
Bunun üzerine her daim Allah'ın adını dilinden düşürmeyen adam utanıp sıkıldı ve zikri bıraktı. Günlü kırılmış bir halde yattı, uyudu.
Rüyasında Hızır'ı (a.s.) gördü.
Hızır (a.s.) ona:
"Neden yaptığın güzel işi terk ettin? 'Allah' diye zikretmeyi bıraktın?" diye sordu.
Adam:
"Yaptığım onca zikre karşılık verilmedi. Hakk katından "Lebbeyk-buyur!" sesi gelmedi. O'nun kapısından kovulmaktan korktum." dedi.
Bunun üzerine Hz. Hızır (a.s.), adama şu hikmetli karşılığı verdi:
"Ey Allah'ın kulu' Senin Allah demen, Allah'ın lebbeyk kulum -buyur kulum- demesidir. Allah, isminin zikrini herkese nasip eder mi? Senin Allah diyebilmen, Allah'ın sana duyduğu sevginin işaretidir."
Bunu duyan adam kalkarak tekrar Allah'ı (c.c.) zikretmeye, O'nun adını anmaya devam etti. (Hazreti Mevlana)
"Kulum beni zikredip dudaklarını benim için kıpırdattığı müddetçe ben kulumla beraberim."
(Hadis-i Şerif)
| 
