 ...
SEDAT AMCA VE DİNGİLLİ BMC’Sİ
Çocukluğumun çoğu yazın yaylalarda geçti. Ne kadar güzel olsa da hasret kalırdık köyümüze ve köyümüzdeki sevdiklerimize. Bu yüzden mi bilinmez her pazartesi, perşembe ve cumartesi soluğu Remzi Hocanın evinin başında alırdık. Gözümüz takılırdı Halilbağa önüne, Mansur altına bir araba gelecek diye. Bahse tutuşurduk arkadaşlarla ilk çıkan arabayı tahmin edebilmek için…
İlk çıkan arabayı gören koşardı avazı çıktığı kadar obaya “Araba geliyooooo Mansur altına aşağı diye.” O ana kadar sessiz sedasız kendi halinde bekleyen oba canlanıverirdi bir anda. Obanın tüm çocukları çoğu yalın ayak koşuverirdi durduğu yere; BELE…
İşte çocukluğumun en güzel hediyelerinden biriydi 28 AH 910 plakalı kırmızı önlü mavi kasalı Sedat Amcanın dingilli BMC’si. O obaya gelince neşeleniverirdi her yer. Sevdiklerim gelmese de egzozunun kokusu, köyde kalan sevdiklerimin ve köyümün kokusunu getiriverirdi.
Sırf arabaya binebilmek için yayladan köye gelirdim. Çok isterdim illede bagajında, olmazsa önünde daha da olmadı aynaların olduğu yerde kıyısında köyden yaylaya gitmeyi. Lakin genelde kasanın içi kalırdı bana. İstediğim yere oturdum mu daha araba hareket etmeden hayalini kurardım tek doruktan arabayla çıktığım ilk anın. Sanki herkes bana bakıyor gibi olurdu.Gururlanırdım…
İşte Sedat Amcanın BMC si çoğu hayalimi gerçekleştiren sevdiklerimle buluşturan, sevdiklerime kavuşturan özelliği ile ayrı bir yere sahiptir gönlümde..
Yukarıdaki resim de öyle, beni bulabilirsiniz belki önünde, belki bagajda, belki de kasasın içinde..Belki siz de varsınız orda. Artık mazide kalmış ama gönüllerde asla unutulmamış, duygu dolu bir resim…
Şimdi Sedat Amca yok BMC’si de. Sedat Amca erken gitti. Hem de çok sevdiği arabası gibi bir arabanın yüzünden. Arabası hiç olmazsa ondan sonra biraz bekledi.
Hatıralarım da onunla gider sand ım olmadı. Aklıma her geldiğinde yüzümde bir tebessüm içimde buruk bir acı kaldı.…
Teşekkürler Sedat Amca. Yaşattığın Tüm Mutlu Anlar İçin.
Mekanın Cennet Olsun…
.........*...........
| 
